Podniesienie kwalifikacji, polepszenie organizacji pracy, usprawnienie metod planowania i kierowania przedsiębiorstwami oraz całą gospodarką narodową stwarzają możliwość likwidacji przerostów w zatrudnieniu. Nadmierne zatrudnienie w pewnym okresie rozwoju gospodarczego prowadzi do szeregu ujemnych zjawisk ekonomicznych, osłabia bowiem społeczną dyscyplinę pracy, obniża wydajność, podwyższa koszty produkcji, powoduje wysoką płynność kadr itp. Likwidacja wszelkich przerostów w zatrudnieniu w ustroju socjalistycznym nie jest sprzeczna z polityką pełnego zatrudnienia^ ma ona na celu jedynie lepsze wykorzystanie siły roboczej. Po odpowiednim przeszkoleniu i ewentualnym przekwalifikowaniu' mogą nastąpić przesunięcia do innych szybko rozwijających się dziedzin produkcji.
W pewnych warunkach, a szczególnie w różnych krajach, zasoby siły roboczej mogą być stosunkowo ograniczone. Państwo socjalistyczne zmuszone jest wówczas do wykorzystywania potencjalnych rezerw siły roboczej. Nawet przy pełnym zatrudnieniu zawsze istnieją możliwości wygospodarowania pewnych nadwyżek siły roboczej, ponad liczbę wynikającą z przyrostu naturalnego ludności. Rezerwy te kryją się zazwyczaj wśród'nie pracujących zawodowo kobiet. Stopień aktywizacji kobiet zależy od szeregu czynników społecznych, możliwości rozbudowy urządzeń socjalnych,
| |
|