Ogólne zasady kształtowania cen środków konsumpcji przy procentowej stawce podatku obrotowego. Załóżmy, że dla określonej grupy przemysłowych artykułów konsumpcyjnych wprowadzono jednolitą procentową stawkę podatku obrotowego, zapewniając tym samym proporcjonalność cen detalicznych i cen dla dostawców (cen fabrycznych). Powstaje wtedy kwestia, według jakich zasad wyznaczać te ceny; jakie rodzaje informacji powinny mieć decydujące znaczenie przy ich kształtowaniu. Chodzi przede wszystkim o kształtowanie relacji między cenami w ramach owej grupy towarów.
Rozważymy dwie zasady kształtowania relacji cen środków konsumpcji, jakie najczęściej przeciwstawiane są sobie w dyskusjach na ten temat: czy za podstaw;ę wyjściową kształtowania relacji cen przyjmować relacje kosztów produkcji; czy też tak kształtować relacje cen, aby dostosować popyt na poszczególne towary do ich podaży. Zasady te nazwiemy odpowiednio zasadą kosztową i zasadą popytowo-podażową kształtowania relacji cen.
Według utartych poglądów, relacje cen detalicznych należy kształtować na zasadzie popytowo-podażowej, a relacje cen fabrycznych na zasadzie kosztowej. Tak argumentuje wielu zwolenników dotychczasowego, różnicowego systemu podatku obrotowego. Gdyby jednak wprowadzić system stawek procentowych, to wtedy zarówno ceny detaliczne, jak i ceny fabryczne (dla dostawców) byłyby kształtowane według tej samej zasady albo zasady kosztowej, albo popytowo-podażowej, W pierwszym wypadku relacje kosztów produkcji stanowiłyby podstawę kształtowania nie tylko relacji cen fabrycznych,^ lecz również relacji cen detalicznych.
| |
|