W stosunku do gospodarki drobnotowarowej nie może. oczywiście działać zasada wywłaszczania ani jej wypierania. Jest to bowiem gospodarka sojuszników klasy robotniczej. W gospodarce drobnotowarowej spółdzielczość umożliwia przekształcenie prywatnej własności- we własność socjalistyczną, jest formą tego przekształcania.
Ale z tego wynikają poważne konsekwencje, których klasycy marksizmu nie widzieli w całej rozciągłości, a które w pełni ujawniły się dopiero w Związku Radzieckim. Chodzi mianowicie o to, że obok państwowej, zna-cjonalizowanej własności socjalistycznej powstaje druga forma własności socjalistycznej-własność spółdzielcza, grupowa. Jest to własność środków produkcji o charakterze socjalistycznym. Nie jest to jednak własność ogólnonarodowa, ma ona węższy charakter.
A zatem w procesie budowy socjalizmu obok socjalistycznej własności państwowej powstaje własność spółdzielcza. Przejmuje ona dziedzictwo starej spółdzielczości, która rozwinęła się jeszcze w okresie kapitalistycznym i była wtedy spółdzielczością robotniczą, chroniącą klasę robotniczą w ograniczonym zakresie od kapitalistycznego wyzysku, częściowo zaś spółdzielczością chłopską i drobnomieszczańską, czasami nawet drobno-kapitalistyczną. Dawna spółdzielczość zostaje wchłonięta w procesie tworzenia się nowej, socjalistycznej spółdzielczości, jako nowej formy socjalistycznej własności środków produkcji.
| |
|
© ubez.szkola-angielskiego.net | |